News

علي فرامرزيہ؛ همزمان شدن انتخابات انجمن نقاشان ايران با بزرگداشت هزار و صدمين سال سروده شدن شاهنامه فردوسي از دو جهت قابل توجه است. اول؛ شاهنامه سمبل هنر ايراني است؛ منظومه يي که در آن سراسر صداقت، پاکي، وطن پرستي، حکمت و فلسفه موج مي زند، خود يکي از بهترين سوژه هاي نقاشي گذشته و حال ايران بوده است. دوم؛ سرگذشت سراينده آن يعني حکيم ابوالقاسم فردوسي. فردوسي در ذهن ايراني سمبل مظلوميت، حق کشي و ناسپاسي ديدن هنرمند اين سرزمين است؛ کسي که توانست کاخي بلند از نظم پارسي بسازد که از باد و باران در آن گزندي نيايد آن هم در شرايطي که ايران دوستي در محزون ترين حالت خود بود، آنچنان با او رفتار شد که دل شکسته و غمگين جلاي وطن کرد. پس از صنعتي شدن غرب و پيدا شدن سرمايه داري توده هاي مردم براي گرفتن حق خود و محافظت از منافع خويش به يکديگر نزديک تر شدند و به تدريج به سمت تشکل هاي صنفي و سنديکاها و انجمن ها کشيده شدند و به ميزاني که حمايت هاي مردمي از هنر بيشتر شد نگاه هنرمند نيز از دربار به سوي مردم و زندگي عادي و روزمره آنها بيشتر شد و هنرمندان نيز دريافتن که براي احساس امنيت بيشتر و محافظت از منافع شان بايد به سمت تشکل هاي صنعتي حرکت کنند. اکنون در ايران نيز هنرمند نقاشي به عنوان يکي از طبقات فرهنگي جامعه بايد بيش از ديگران به اهميت و لزوم متشکل بودن پي برده باشد. اينکه در اين سه دوره تشکيل انجمن نقاشان چه گذشته است و ميزان موفقيت انجمن نسبت به شرايط مطلوب چند درصد است، تحقيق و بررسي يي را مي طلبد که در جاي خود بسيار لازم و ضروري است ولي آنچه اکنون در انتخابات پيش رو به عنوان نماينده پرجمعيت ترين طبقه هنري ايران بايد به آن پرداخت مشارکت هرچه بيشتر در اين انتخابات و نشان دادن رشد اجتماعي خويش است. بايد توجه داشت که هنوز در ذهن ايراني سمبل هنرمند معاصر کمال الملک است که خود تبديل به اسطوره شده است. اکنون که از طرف جامعه صداهاي خوبي در جهت استقبال از هنر نقاشي به گوش مي رسد با انتخاب افراد با تجربه، عملگرا و باسابقه کار اجرايي، نقاشان بايد نشان دهند که توان و ظرفيت چنان رويکردي را در عرصه اجتماعي هم دارند و يک بار ديگر همچون سال هاي پس از جنگ تحميلي حضور خود را به عنوان بيشترين و پرتعدادترين جماعت هنري ايران به نمايش گذارند و نشان دهند که منزوي ترين جماعت هنري نيستند. حال که يک آرزوي ديرينه ما تحقق پيدا کرده و داراي انجمن نقاشان شده ايم بايد حمايت خود را از آن دريغ نکنيم و با حضور خود به انتخاب شوندگان نيز اين پيام را برسانيم که تکيه گاه شما اعضاي انجمن اند تا با شفاف عمل کردن، خودي و غيرخودي نکردن، نگاه تاريخي به موقعيت پيش آمده، داشتن حضور معنوي و عيني در هر عرصه يي که به نوعي به نقاشي مربوط مي شود، رابطه با انجمن هاي ساير کشورها، تعامل هرچه بيشتر با ساير نهادهاي مرتبط با هنر در عين حفظ استقلال انجمن، پرهيز از دادن گزارش هاي رسمي به دور از واقعيات و احترام به شعور اعضا، ايجاد اطمينان در اعضا نسبت به انجمن، بهره گيري از مشاوراني با تجربه و دلسوز، داشتن برنامه براي تمام طول سال نه فقط نزديک انتخابات، توجه به ايده ها و راهکارهاي اعضاي جوان، تکريم و بزرگداشت پيشکسوتان، شنيدن انتقادات و توجه به آن، داشتن يک روابط عمومي قوي و يک سخنگوي مشخص مثل هر تشکلي در جهان امروز، جلب حمايت هرچه بيشتر اسپانسرها، استفاده از تجربه اعضاي هيات مديره دوره هاي قبل و اعضاي کميته ها و در نهايت هدف تعريف شده داشتن و پاسخگو بودن در برابر آن بتوان برخي کمبودهاي دوره هاي پيش را جبران و به طرف قوي تر شدن انجمن حرکت کرد.

ہ نقاش، مجسمه ساز و عضو انجمن نقاشان ايران

انجمن نقاشان و انتخابات پيش رو

http://www.etemaad.com/Released/87-03-07/151.htm

تهران:۱۴:۵۳ ,  ۱۳۸۵/۰۶/۲۶ 
علی فرامرزی در گفتگو با مهر: 
نقاشی در حضور مخاطب یک اتفاق هنری خوشایند است 
فعالیت هنری در حضور تماشاگران اتفاقی مطلوب در حوزه هنرهای تجسمی کشور است و با وجود حرکت‌هایی ارزنده از این دست هنر نقاشی به تدریج رنگی دیگر می‌گیرد و بین مردم جایگاهی مستقل می‌یابد. 
علی فرامرزی درباره انگیزه خود از برپایی کارگاه آموزشی نقاشی در محوطه باز موزه هنرهای معاصر تهران به خبرنگار مهر گفت: "در واقع این اقدام به درخواست موزه هنرهای معاصر تهران انجام شد و من در کارگاه اثری با مضمون معماری بومی کشیدم. البته در جریان خلق این اثر از فضای معماری موزه هنرهای معاصر که بر اساس معماری کویری بنا شده، المان های شهری و محیط اطراف موزه الهام گرفتم."

این نقاش افزود: "این اثر به نوعی در قالب و چارچوب پست مدرن به تصویر کشیده شده است. زایش در واقع نماد انسان است که می تواند با استفاده از خلاقیت و پی بردن به رموز درون خود به ماندگاری دست یابد. کار روی این تابلو بزرگ شش جلسه در قالب یک کارگاه آموزشی به طول انجامید. با این وجود تجربه فعالیت نقاشی در حضور مخاطبان تجربه ای نو بود که در این کارگاه به آن دست یافتم و متقابلا احساس کردم مخاطبان نیز از برخورد حسی نزدیک و بصری به این شکل رضایت دارند."

فرامرزی تصریح کرد: "تصور می کنم فعالیت هنری در حضور تماشاگران می تواند اتفاق مطلوبی در حوزه هنرهای تجسمی کشور تلقی شود. به خصوص اینکه چنین حرکت هایی روز به روز در حال گسترش است. زیرا با وجود حرکت های ارزنده ای از این دست هنر نقاشی دارد به تدریج رنگی دیگر می گیرد و بین مردم جایگاه مستقلی می یابد. البته من سال 1359 به همراه هنرمندان نقاشی چون ایرج اسکندری و شیدل اولین کارگاه آموزشی نقاشی را در موزه هنرهای معاصر تهران برپا کردیم که آن زمان هم با واکنش خوب مخاطبان مواجه شد."

کارگاه آموزش نقاشی به سرپرستی علی فرامرزی در شش روز در محوطه باز موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد و مخاطبان می توانند از آثار خلق شده در آن کارگاه در موزه بازدید کنند.

نقاشی در حضور مخاطب یک اتفاق هنری خوشایند است

http://mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=381458

تهران:۱۲:۲۴ ,  ۱۳۸۵/۰۵/۱۸  
 
هنرمندان تجسمی برای لبنان و فلسطین گرد هم آمدند 
همایش کارگاهی یکروزه هنرهای تجسمی صبح روز گذشته با حضور رئیس حوزه هنری، رئیس مرکز هنرهای تجسمی و جمعی از هنرمندان و اهالی عرصه هنرهای تجسمی در مرکز آفرینش‌های هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان برگزار شد. 
به گزارش خبرنگار "مهر"، این همایش از ساعت 9 صبح در محل مرکز آفرینش های هنری کانون پرورش فکری برگزار شد و هنرمندان نقاش با مضمون فلسطین و لبنان فعالیت خود را در این کارگاه آغاز کردند.

با ورود به کارگاه آموزشی این هنرمندان درست جلوی در ورودی آثار عکس های جنگ لبنان اثر رضا برجی و مجید کلهر به چشم  می خورد. ویرانی و کشتار بیشترین درونمایه عکس های این عکاسان را تشکیل داده بود. در محوطه بزرگ این کارگاه جمعی از نقاشان عرصه تجسمی در کنار یکدیگر به نقاشی مشغول بودند. علی فرامرزی، ناصر آراسته، طاها حیدری، محمد اسکندری و ... از این جمله بودند.

علی فرامرزی، نقاش و مدیر گالری فرامرزی، بعد از اتمام اثر خود گفت: "این اثر را به مناسبت جنگی که در جنوب لبنان برپاست ارائه داده ام و تصور می کنم برگزاری این کارگاه آموزشی از جهات مختلفی موثر است. یکی اینکه طبقه فرهنگی و هنری جامعه ما در رویارویی با مسئله جنگ واکنش مطلوبی از خود نشان دادند و ثابت کردند با هم اتفاق و همبستگی دارند. تجمع نقاشان در یک روز به آشنایی آنها با هم و نحوه فعالیت شان منجر شده است. ضمن اینکه هر هنرمند می تواند با مشاهده اثر هنرمند دیگر از نزدیک با سبک و ویژگی های کاری وی ارتباط برقرار کند."

وی افزود: "تجمع نقاشان امروز در کنار یکدیگر باعث می شود تا این قشر نسبت به مسائل مهم اجتماعی حضور پررنگتری داشته باشند. امروز سیاست پیشگان جهانی را به جنگ تهدید کرده اند و این تهدید امری جدی است. بنابراین شاید حرف طبقه فرهنگی هنری جامعه از طریق همبستگی بتواند تاثیری در جنگ طلبان دنیا داشته باشد."

وسط سالن همایش میز بزرگی وجود دارد که کاریکاتوریست های مطرح که نام و کارهای آنها را در مطبوعات تقریبا هر روز مشاهده می کنیم به فعالیت مشغول بودند. بهرام عظیمی، بهرام ارجمندنیا، مسعود شجاعی طباطبایی رئیس خانه کاریکاتور از جمله این هنرمندان بودند.

بهرام عظیمی با نشان دادن اثر کاریکاتور خود در توضیح بیشتر گفت: "امیدوارم دیگر هرگز موقعیت جنگ به این شکل در جهان نباشد که بخواهیم با این مضمون کار کنیم. شاید به این دلیل که فعالیت هنری حول این موضوع برای همه ما دردناک بوده است. با این وجود تصمیم بر این اساس گرفته شد که تمام آثار هنرمندان مجموع در این همایش را به شکل نمایشگاهی در معرض تماشا و فروش مخاطبان دولتی و عادی بگذارند و از ماحصل فروش این آثار به نفع کودکان فلسطین و لبنان استفاده شود."

این کاریکاتوریست در پاسخ به این پرسش که کاریکاتور به عنوان زبان تصویری چقدر می تواند در به تصویر کشیدن دردهای اجتماعی موثر باشد نیز تصریح کرد: "واقعیت این است که کاریکاتور در قیاس با سایر رشته های هنر تجسمی گویاتر عمل می کند و حتما باید موضوعیت خاصی داشته باشد. یعنی کاریکاتوریست مثل نقاش نمی تواند اثری بی موضوع خلق کند. همچنین بیننده کاریکاتور طیف گسترده ای از مخاطبان را دربر می گیرد. به هر تقدیر نمی توان با کاریکاتور به شکل هنری صرف برخورد کرد و باید با دیدگاه اجتماعی به ترسیم آن پرداخت."

از عظیمی خداحافظی می کنم و از جا بلند می شوم. تمام کاریکاتوریست هایی که دور میز نشسته اند به کشیدن طرح مشغولند. اغلب آنها آثار خود را به اتمام رسانده و تحویل داده اند. لبخند رضایتی در صورت تمامشان به چشم می خورد. رضا برجی را در سالن همایش می بینم. جلو می آید و با افتخار خاصی می گوید: "عکس ها را دیدید؟" مطمئن اش می کنم که عکس هایش را دیده ام.

در گوشه دیگر سالن میزی قرار دارد که کودکان کم سن و سال ترین هنرمندان آن را تشکیل داده اند. آنها نیز با شوق کودکانه خود به ترسیم فضای جنگ لبنان و فلسطین بر اساس ذهنیت خود پرداخته اند.

فاطمه بحرینی از دیگر بانوان هنرمند است که به تصویر کردن اثری با مضمون فلسطین پرداخته است. در این اثر گهواره ای به چشم می خورد که دو طرف آن به وسیله سیم های خاردار در فضای آتش و خون گره خورده اند و درون گهواره کودکی شیشه شیری به لب دارد که در آن به جای شیر، خون وجود دارد. نقاش توضیح می دهد که این کودک فلسطینی از بدو تولد به جای برخورداری از سلامت جسم و روان، خون دل می خورد.

تا ساعت هفت و نیم در محوطه همایش راه می روم و آثار هنرمندان را می بینم. دوربین های صدا و سیما در این بین به چشم می خورند که از فعالیت کارگاه به شکل زنده به تهیه برنامه پرداخته اند. تا ساعتی که در همایش هستم می شنوم که بیست اثر نقاشان توسط ارگان هایی چون شهرداری تهران، سازمان هلال احمر و صلیب سرخ جهانی خریداری شده است. همایش کارگاهی یکروزه هنرمندان تجسمی با عنوان "هنر مقاومت" شب گذشته در مرکز آفرینش های هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به پایان رسید.

هنرمندان تجسمی برای لبنان و فلسطین گرد هم آمدند

http://mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=364468

کارگاه های نقاشی در فضای باز موزه

http://mahe-mehr.com/news_fa.php?action=view&id=37&PHPSESSID=062db0e6f03e3c82ff3cec0460a1eec0

هنرمندان سینما با تشکیل صنوف حرف خود را به گوش مسئولان می‌رسانند و از حقوق خود دفاع می‌کنند. فلسفه وجودی انجمن نقاشان ایران هم دفاع از حقوق صنف هنرمندان تجسمی است. 
علی فرامرزی، نقاش و مدیر گالری فرامرزی، درباره حذف طرح اختصاص نیم درصد از بودجه عمرانی دستگاههای دولتی به خرید آثار هنری گفت: "فلسفه اکسپو تهران بر اساس طرح نیم درصد بنا شده و اکسپو اول هم بر همین مبنا شکل گرفت. متاسفانه در زمینه خرید آثار هنری خریداران منطقه ای و اساسا کسانی که قدرت خرید آثار را داشته باشند وجود ندارند و اقتصاد هنری نیز نمی تواند وابسته به بخش خصوصی باشد." 
این هنرمند در ادامه افزود: "من تصور می کنم کمیسیون فرهنگی مجلس باید مصوبه ای در زمینه تخصیص بودجه به خرید آثار هنری در برنامه های دولتی لحاظ کند. در اکسپو اول دکتر حداد عادل رئیس مجلس اظهار کرد که در خصوص وارد شدن طرح یک درصد به جای نیم درصد در شورای تشخیص مصلحت نظام تلاش های زیادی کرده و انتظار صنف هنرمندان و گالری دارها این است که برای طرح دوباره این مطلب در مجلس تلاش بیشتری شود." 
فرامرزی گفت: "اینکه چرا هنرمندان و گالری دارها نسبت به رد طرح نیم درصد اعتراضی نشان نداده اند این است که وزارت ارشاد بخشی از هزینه انجمن نقاشان ایران را می پردازد و اعضاء انجمن نمی خواهند این هزینه را از دست بدهند. ناکامی هنرمندان و دست اندرکاران هنرهای تجسمی در حالی است که در حیطه سینما هنرمندان با تشکیل صنوف حرف های خود را به گوش مسئولان می رسانند و عملا از حق و حقوق خود دفاع می کنند." 
وی در پایان گفت: "در جریان حذف شدن طرح اختصاص نیم درصد بودجه عمرانی کشور به خرید آثار هنری هنرمندانی چون پرویز کلانتری، فرح اصولی و فریده لاشایی اعتراض کردند، اما اکثریت هنرمندان در این زمینه سکوت اختیار کردند. فلسفه وجودی انجمن نقاشان ایران دفاع از صنف هنرمندان است و وقتی هنرمندی نمی تواند از حقوق صنفی خود دفاع کند، چطور می تواند هنر را به باور و شکوفایی برساند؟

انجمن نقاشان از حقوق صنفی هنرمندان تجسمی دفاع کند

http://tehranema.internetema.com/Article8181.html

جلسه نگارخانه‌داران

http://www.rasm.ir/default.asp?Aid=410

نگاهي به مجموعه طراحي هاي علي فرامرزي

حسرت بازگشت
دوشنبه ۲۶ تير ۱۳۸۵ 
پريس تنظيفي

در يك دستگاه نشانه شناسي هنگامي كه نشانه ها به دقت رمزگذاري و صورت بندي شده باشند، خوانش و رمزگشايي دقيق انجام مي شود و رمز بردار قادر به درك بي خطاي مفهوم مي شود. اما نشانه ها و دستگاه هاي نشانه شناسي وجود دارند كه از ضريب دقت پاييني برخوردارند و رمز گشايي آنها با دشواري و ضريب بالاي خطا همراه است. طراحي يكي از اين گونه دستگاه هاي نشانه شناسي است كه از قدمتي همزاد با تولد نوع انسان بر زمين برخوردار است.
با اين وجود اين نشانه ها از قدرت تحريك ذهني بيننده برخوردارند و به واسطه تقلا براي رمزگشايي موجب لذت بيننده را فراهم مي كنند و درون مايه خود را به تقويت به حافظه بلند مدت بيننده تحميل مي كنند.
همين امر موجب بقاي طراحي از ديرزمان تاكنون بوده و هنرمندان زيادي را هميشه با خود مشغول داشته است. علي فرامرزي يكي از همين هنرمندان است كه طرح هاي خود را در زمينه اي براي بيان وجود خود قرار داده است.
ذهن فرامرزي در لابه لاي رمز نشانه هاي طرح هايش نهفته و وجودش به واسطه اين انديشه بقا يافته است.
طرح هاي فرامرزي با ذغال طراحي بر روي كاغذ ترسيم شده اند و مناظر روستايي، بيشه هاي جنگلي و تركيب درختان و كلبه ها را مي نماياند.
اين منظره ها در ذهن هنرمندي كه اكنون در حال زيست در ابرشهري به نام تهران است، نقشي از خاطره ازلي و قومي اش را به وجود مي آورند و هنرمند با ترسيم آنها به نوعي بيان «آرزوي بازگشت» دست مي يابد.
آرزوي بازگشت مفهومي كهن در آموزه هاي معنوي سرزمين نياكاني هنرمند است و با رواج دين هاي توحيدي و ابراهيمي در سرزمين هاي تحت تسلط نياكانش، بسيار پررنگ شده است.
آدم و حوا، نخستين انسان هايي هستند كه در بهشت خرم زندگي مي كنند و با خطاي خود، موجب فرود افتادنشان بر زمين را فراهم مي كنند. بازگشت به بهشت آرزويي است كه با نقل اين داستان در فرهنگ زادبوم هنرمند دميده مي شود و در اين كالبد از جاني جانانه برخوردار مي شود.
بهشت براساس اين آموزه ها به مانند باغي پر درخت است بنابراين انديشه باغ و درخت در فرهنگ و هنر ايراني اهميتي بارز مي يابد.
تصوير باغ و درخت در تمام لايه هاي زندگي ايراني رسوخ كرده است و از تولد و تا مرگ را دربردارد. ايران معاصر، در هجوم نشانه هاي مدرنيته همچنان با سرسختي تصوير باغ را در خود نگه داشته و در قالب نقش قالي در بطن زندگي جا مي دهد.
تصوير باغ در برابر خود باغ جلوه اي قدسي از آن مي سازد. اين تصوير ساحتي آرماني است كه دست به آن نمي توان يافت.
نقشه يك فرش در باغي كه تصوير آن را نموده است نيز جلوه اي كامل تر از خود باغ، رويايي دست نيافتني از باغ در برابر آن مي نماياند كه حسرت بهشت را به انسان گوشزد مي كند.
بهشت از اين رو كه كامل است بي هيچ درد و زحمت، حسرت برانگيز است و انسان را به سمت خود فرا مي خواند.
طرح خانه هاي روستا، درختان و بيشه هاي جنگلي، در برابر خود خانه هاي روستا، درختان و بيشه هاي جنگلي، حقيقتي بي نقص از واقعيت ناقص و زميني اين مكان ها ارائه مي كند و به بيان بهشت انسان ها ختم مي شود.
فرامرزي در طرح هاي خود با نقش كردن خانه ها، درختان و بيشه ها بهشت روياي خويش را ترسيم كرده و حسرت بازگشت به بهشت را فرياد كرده است كه نشانه تشديد روياي بازگشت است نزد اين هنرمند.
حسرت بازگشت هنگامي تقويت مي شود كه انسان در رنج و اندوه باشد و قدرت تغيير وضع را از كف داده باشد، زيرا تا هنگامي كه انسان خود را قادر به تغيير وضع كنوني پندارد، عزم خود را براي تغيير جزم كرده و بازگشت به وضع پيشين برايش بي معني مي شود.
انساني كه افقي روشن در برابر خود دارد، آرمانشهرش را بر پايه آنچه از داشتنش محروم بوده است ترسيم مي كند و به اين ترتيب انگيزه بازگشت به آنچه در انديشه قومي و ازلي اش ثبت كرده است از دست مي دهد.
به اين ترتيب، طراحي هاي فرامرزي بي آنكه از دردهاي اجتماعي سخن گفته باشند، بي آنكه درگير بيان پلشتي ها باشند، نشانگر نهايت نابساماني  و دردمندي جامعه است. اين طرح ها نشان مي دهند كه هنرمند و جامعه زيست بومش در نهايت درد و رنج خود دچار اضمحلال انگيزه شده و با ورود به پيله حفاظتي تعادل رواني، به روياي بازگشت به بهشت دست آويخته اند.
بافت زبر و درشت طرح ها نشانه ديگري از بيان حسي اين وضعيت است. طراحان و نقاشان با استفاده از خاصه هاي بافت اشياي متفاوت در تصوير به انتقال مفهوم مي پردازند و با اين قابليت با احساسي نو به تصوير خود غنا مي  بخشند. آهنگ خاص نور و سايه كه بافت را قابل رؤيت مي كند فراسوي توأمان ما براي تفكيك بصري قرارداد و به مفهوم حجم دادن به سايه رنگ ها در هر شكلي از ساماندهي بصري است.
وزن خاص نور و سايه، محركي احساسي از نوعي ممتاز است و تنها مي تواند در تطبيق ساختاري خود با ساير احساسات مادي درك شود.
بيننده يك اثر در هنگام نگريستن به يك طرح، تنها روشني و تيرگي نمي بيند بلكه كيفيتي از نرمي، سردي، خشونت و سكون تجربه مي كند كه تجربه بساوايي و بينايي وي را همزمان براي رمزگشايي به ياري مي گيرد.
بافت هاي زبر طرح هاي فرامرزي به خلق فضايي خشن و زمخت منجر شده اند كه در تركيب با فضاي تك «پرده- فام» طرح ها كه دامنه خاكستري ها تا نهايت امكان از آن حذف شده و تنها به رنگ مايه سياه و سفيد در بازنمايي بهشت بسنده شده است، نهايت سختي و انزجار موجود در پيرامون هنرمند را به رخ مي كشد.
اثر هنري بازتابي از احساس هنرمند نسبت به محيط پيرامون است و در كنش گسترده اجتماع زيست بوم هنرمند سمت و سوي آن معين مي شود.
نياز به تخليه فشارهاي اجتماعي و برآيند احساسي آن در جامعه مي تواند هنرمند را به نهايت وضعيت انفعالي رهنمون كند.
فرامرزي در طرح هاي خود با نمايش باغ، درخت و مناظر روستايي، هر چند انزجار خود از وضع نابسامان اجتماعي زيست بوم اش را نمايان كرده است، رويايي را باز مي نمايد كه دست يافتن به آن را ناممكن مي داند و به اين ترتيب موقعيت منفعلي را به وجود مي آورد كه ياراي رهايي از آن نيست.
چنين برخوردي با موضوع اثر طراحي، نشانگر وخامت وضع تجربه شده در زيست هنرمند است و تأثير عميق خود را بر او نمايان مي كند.هنرمند در اين وضعيت تبديل به زبان آرزوي جامعه مي شود و آنچه تعادل جامعه را بر هم ريخته است در مقابل رويا بار ديگر مطرح مي شود. 
اين تصوير از ناخودآگاه هنرمند سر برمي آورد و هنرمند را ياراي مقاومت در برابر آن نيست. به اين ترتيب اين تصوير در آثار هنرمند نقشي محوري به خود مي گيرد.
روياي بازگشت به بهشت، نقش وزنه تعادل را بازي مي كند و اگر كاركرد آن به واسطه بيان هنري مختل شود، وضعيت تعادل اجتماعي كه هنرمند در آن است بر هم مي ريزد.
هنرمند به ناخودآگاه براي نابود نشدن اين تعادل ناپايدار در آثار خود ضرورت آن را بازگو مي كند و مي داند در صورت تحقق آن مي تواند با فراغ خاطر بار ديگر از قالب راوي خاطرات ازلي بيرون آمده و به بيان خاطرات و تجربه داشته هاي زندگي شهري خود بپردازد.

نگاهي به مجموعه طراحي هاي علي فرامرزي

علی فرامرزی : انجمن نقاشان از حقوق صنفی هنرمندان تجسمی دفاع کند 
   
 
  مهر , شنبه 24 تير 1385
 
 
 علی فرامرزی : انجمن نقاشان از حقوق صنفی هنرمندان تجسمی دفاع کند 
   
  
 
 فلسفه وجودی انجمن نقاشان ایران هم دفاع از حقوق صنف هنرمندان تجسمی است. 
 
هنرمندان سینما با تشکیل صنوف حرف خود را به گوش مسئولان می‌رسانند و از حقوق خود دفاع می‌کنند. فلسفه وجودی انجمن نقاشان ایران هم دفاع از حقوق صنف هنرمندان تجسمی است. 
علی فرامرزی، نقاش و مدیر گالری فرامرزی،درباره حذف طرح اختصاص نیم درصد از بودجه عمرانی دستگاههای دولتی به خرید آثار هنری گفت: "فلسفه اکسپو تهران بر اساس طرح نیم درصد بنا شده و اکسپو اول هم بر همین مبنا شکل گرفت. متاسفانه در زمینه خرید آثار هنری خریداران منطقه ای و اساسا کسانی که قدرت خرید آثار را داشته باشند وجود ندارند و اقتصاد هنری نیز نمی تواند وابسته به بخش خصوصی باشد." 
این هنرمند در ادامه افزود: "من تصور می کنم کمیسیون فرهنگی مجلس باید مصوبه ای در زمینه تخصیص بودجه به خرید آثار هنری در برنامه های دولتی لحاظ کند. در اکسپو اول دکتر حداد عادل رئیس مجلس اظهار کرد که در خصوص وارد شدن طرح یک درصد به جای نیم درصد در شورای تشخیص مصلحت نظام تلاش های زیادی کرده و انتظار صنف هنرمندان و گالری دارها این است که برای طرح دوباره این مطلب در مجلس تلاش بیشتری شود." 
فرامرزی گفت: "اینکه چرا هنرمندان و گالری دارها نسبت به رد طرح نیم درصد اعتراضی نشان نداده اند این است که وزارت ارشاد بخشی از هزینه انجمن نقاشان ایران را می پردازد و اعضاء انجمن نمی خواهند این هزینه را از دست بدهند. ناکامی هنرمندان و دست اندرکاران هنرهای تجسمی در حالی است که در حیطه سینما هنرمندان با تشکیل صنوف حرف های خود را به گوش مسئولان می رسانند و عملا از حق و حقوق خود دفاع می کنند." 
وی در پایان گفت: "در جریان حذف شدن طرح اختصاص نیم درصد بودجه عمرانی کشور به خرید آثار هنری هنرمندانی چون پرویز کلانتری، فرح اصولی و فریده لاشایی اعتراض کردند، اما اکثریت هنرمندان در این زمینه سکوت اختیار کردند. فلسفه وجودی انجمن نقاشان ایران دفاع از صنف هنرمندان است و وقتی هنرمندی نمی تواند از حقوق صنفی خود دفاع کند، چطور می تواند هنر را به باور و شکوفایی برساند؟"

روزنامه هموطن سلام

http://www.hamvatansalam.com/news63697.html

تهران:۱۱:۲۶ ,  ۱۳۸۵/۰۴/۲۴  علی فرامرزی در گفتگو با مهر: 
انجمن نقاشان از حقوق صنفی هنرمندان تجسمی دفاع کند 
هنرمندان سینما با تشکیل صنوف حرف خود را به گوش مسئولان می‌رسانند و از حقوق خود دفاع می‌کنند. فلسفه وجودی انجمن نقاشان ایران هم دفاع از حقوق صنف هنرمندان تجسمی است. 
علی فرامرزی، نقاش و مدیر گالری فرامرزی، در گفتگو با خبرنگار "مهر" درباره حذف طرح اختصاص نیم درصد از بودجه عمرانی دستگاههای دولتی به خرید آثار هنری گفت: "فلسفه اکسپو تهران بر اساس طرح نیم درصد بنا شده و اکسپو اول هم بر همین مبنا شکل گرفت. متاسفانه در زمینه خرید آثار هنری خریداران منطقه ای و اساسا کسانی که قدرت خرید آثار را داشته باشند وجود ندارند و اقتصاد هنری نیز نمی تواند وابسته به بخش خصوصی باشد."

این هنرمند در ادامه افزود: "من تصور می کنم کمیسیون فرهنگی مجلس باید مصوبه ای در زمینه تخصیص بودجه به خرید آثار هنری در برنامه های دولتی لحاظ کند. در اکسپو اول دکتر حداد عادل رئیس مجلس اظهار کرد که در خصوص وارد شدن طرح یک درصد به جای نیم درصد در شورای تشخیص مصلحت نظام تلاش های زیادی کرده و انتظار صنف هنرمندان و گالری دارها این است که برای طرح دوباره این مطلب در مجلس تلاش بیشتری شود."

فرامرزی گفت: "اینکه چرا هنرمندان و گالری دارها نسبت به رد طرح نیم درصد اعتراضی نشان نداده اند این است که وزارت ارشاد بخشی از هزینه انجمن نقاشان ایران را می پردازد و اعضاء انجمن نمی خواهند این هزینه را از دست بدهند. ناکامی هنرمندان و دست اندرکاران هنرهای تجسمی در حالی است که در حیطه سینما هنرمندان با تشکیل صنوف حرف های خود را به گوش مسئولان می رسانند و عملا از حق و حقوق خود دفاع می کنند."

وی در پایان گفت: "در جریان حذف شدن طرح اختصاص نیم درصد بودجه عمرانی کشور به خرید آثار هنری هنرمندانی چون پرویز کلانتری، فرح اصولی و فریده لاشایی اعتراض کردند، اما اکثریت هنرمندان در این زمینه سکوت اختیار کردند. فلسفه وجودی انجمن نقاشان ایران دفاع از صنف هنرمندان است و وقتی هنرمندی نمی تواند از حقوق صنفی خود دفاع کند، چطور می تواند هنر را به باور و شکوفایی برساند؟"

انجمن نقاشان از حقوق صنفی هنرمندان تجسمی دفاع کند

http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=352058

گزارش «ايران» از نبود مكان مناسب براي برگزاري بي ينالهاي هنري

بي ينال ها، سرگردان به دنبال يك ديوار خالي

گروه فرهنگي ـ بهمن عبداللهي: در شرايطي كه دست اندر كاران دو سالانه هاي نقاشي و كاريكاتور تهران آماده مي شوند تا اين دو رويداد مهم حوزه هنرهاي تجسمي را در نيمه دوم سال شكل دهند، مانع بزرگي بر سر راه برگزاري اين دو بي ينال به وجود آمده است معضلي تحت عنوان «نبود جا براي برگزاري».
ماجرا از آنجا آغاز شد كه مسؤولان موزه هنرهاي معاصر تهران ـ كه پيش از اين بي ينال ها در آن برگزار مي شد ـ اعلام كردند از امسال محل موزه تنها به نمايش و عرضه آثار موزه اي اختصاص خواهد داشت، بنا بر اين طراحان بي ينال هايي همچون «ششمين دو سالانه نقاشي معاصر ايران» و «ششمين دوسالانه بين المللي كاريكاتور تهران» در صدد يافتن محلي جديد براي ارائه آثار شركت كننده بر آمدند، تلاشي كه هنوز پاسخي براي آن پيدا نشده و ديگر بي ينال هاي پيش رو نيز در چشم اندازي از مه به اميد يافتن روشنايي براي رسيدن به منظور خود روز ها را سپري مي كنند.
اولين پرسشي كه در اين زمينه پيش مي آيد اين است كه «آيا حركت مسؤولان موزه هنرهاي معاصر در اين باره صحيح بوده است يا خير؟»
ليلي گلستان گالري دار، در پاسخ به اين پرسش به ما مي گويد: به نظر من اين كار درست بوده چرا كه كار موزه ها برگزاري بي ينال نيست، از ابتدا هم نبايد هيچ بي ينالي در اين موزه برگزار مي شد تا امروز چنين انتظاري از يك موزه كه وظيفه ديگري دارد پيش نيايد.
او اضافه مي كند: البته پيش از آغاز برگزاري بي ينالي همچون «دوسالانه نقاشي» بايد مكان جايگزين پيشبيني مي شد.
به سراغ آيدين آغداشلو نقاش معاصر مي رويم و پاسخ همين پرسش را جويا مي شويم، او مي گويد: از خود موزه بپرسيد. اما به نظر من در هيچ جاي دنيا بي ينال ها در موزه برگزار نمي شوند.
ممكن است بگوييد «ما ناچاريم اينكار را بكنيم». اما براي بي ينال بايد تالاري با فضاي كافي ساخته شود. به نظر مي رسد موظفين اين كار غفلت كرده اند، از طرفي آنها نمي دانسته اند كه در طول ۱۰ سال هنرهاي تجسمي ما چنين گسترشي مي يابد. بنابراين همه جا را رها كرده و گريبان تنها «موزه هنرهاي معاصر» را گرفته اند. آغداشلو تأكيدمي كند: البته هنوز هم دير نيست و مي توان به فكر آينده بود، مي توان مثل هر جاي ديگري تالاري را براي چنين مراسمي ساخت و اختصاص داد.
از اين نقاش مي پرسيم با اين وضع چه پيشنهادي براي برگزاري دو سالانه هاي بلاتكليف داريد، كه از وي مي شنويم: بايد همان كاري را كرد كه در بي ينال ونيز كردند. يعني جز در تالار اصلي، غرفه هاي ديگري را در تالار هاي سطح شهر اختصاص بدهيم و بطور موقت با اين شيوه بي ينال را برگزار كنيم تا تالار اصلي ساخته شود.
علي فرامرزي طراح و نقاش نيز در همين باره معتقد است: خواسته يا ناخواسته با حركت موزه هنرهاي معاصر كمك خوبي به هنرهاي تجسمي كشور شده است چرا كه به هر حال در يك زمان جامعه هنرهاي تجسمي بايد مستقل شود و از زير چتر موزه بيرون بيايد. با اين اتفاق هنرمندان تجسمي مي توانند امكانات و توانايي هاي خود را بررسي و پيدا كنند.
وي اضافه مي كند: موضوعي كه نبايد فراموش شود اين است كه سختي در آفرينش اثر هنري است نه در نمايش آن. بنابراين هر جايي كه بتوان ديوار يا پانلي پيدا كرد مي توان اثر هنري را ارائه داد.
از فرامرزي درباره راههاي رفع اين مسأله مي پرسيم كه در پاسخ مي گويد: پيشنهاد مي كنم دو انجمن كاريكاتوريست ها و نقاشان آثارشان را يكجا به نمايش بگذارند و از هنرمندان نيز مي خواهم با همدلي و انسجام اين مشكل را از سر راه بردارند.
در خبرها آمده بود كه قرار است نمايشگاه آثار شركت كننده درينال كاريكاتور تهران در مجموعه فرهنگي هنري صبا به نمايش درآيند، همچنين دبير بي ينال نقاشان معاصر ابراز تمايل كرده بود آثار شركت كننده در اين محل عرضه شوند، اما ظاهراً اتفاق مثبتي در اين راه رخ نداده است.
فائز عليدوستي دبير دو سالانه كاريكاتور كه موفق به جلب نظر مسؤولان مجموعه صبانشده به ما مي گويد احتمالاً بي ينال مورد نظر را در فرهنگسراي نياوران برگزار خواهيم كرد، او در باره خط مشي جديد موزه هنرهاي معاصر معتقد است: دلايل موزه هنرهاي معاصر منطقي و قابل قبول است، اما بايد انتخاب ديگري براي جايگزيني اين محل وجود داشته باشد و اين به عهده مسؤولان وزارت ارشاد است كه اين مسأله را رفع كنند.
او اضافه مي كند: بي ينال ها اعتبار و آبرو براي هنر كشور به همراه مي آورند بنا براين برگزار كنندگان بي ينال ها نبايد به مسائل جنبي همچون پيدا كردن مكان بينديشند بلكه بايد انرژي و وقت خود را صرف برگزاري هرچه بهتر اين رويدادها كنند.
عليدوستي در خصوص پيشنهاد برگزاري همزمان دوسالانه كاريكاتور و نقاشي مي گويد: اين كار به دليل تعداد زياد آثار شركت كننده در هر دو بي ينال، نبود محل مناسب حتي براي يكي از آنها وتفاوت در اندازه هاي آثار نقاشي و كاريكاتور عملاً امكانپذير نيست.
فرح اصولي نقاش و دبير ششمين دوسالانه نقاشي معاصر ايران نيز در خصوص عدم برگزاري بي ينال ها در موزه هنرهاي معاصر مي گويد: ما يك موزه هنرهاي معاصر بيشتر نداريم كه آن هم بايد كار موزه اي داشته باشد بنا براين برگزاري ۶ بي ينال مختلف در سال موزه را از وظيفه اصلي خود دور مي كند.
وي اضافه مي كند: با اينكه ما با موزه بر سر اين مسأله تفاهم داريم، اما مشكل نبود جا براي برگزاري دوسالانه نقاشي ما را رنج مي دهد، از سوي ديگر طي اين سالها هيچ محلي براي برگزاري بي ينال ها ساخته نشده و به دليل ابعاد بزرگ آثار نقاشي نمي توان آنها را در فضاي باز يا نامطمئن ارائه كرد.
اصولي با اشاره به اين نكته كه با شرايط پيش آمده تازه مشخص شده كه جايي براي برگزاري بي ينالها در تهران نيست مي گويد: مجموعه صبا وابسته به فرهنگستان هنر پاسخ رد به ما داده است، ظاهراً علاقه اي به برگزاري بي ينالها ندارد و دليلشان نيز اين است كه درسيا ستگذاري بي ينال هاي پيش رو مشاركتي نداشته است كه البته منطقي است اما اين دليل مشكل ما را حل نمي كند. وي تأكيد مي كند صحبتهايي شده كه در صورت نبود مكان مناسب اين بي ينال متوقف شود.
ليلي گلستان نيز در همين باره مي گويد: فرهنگستان هنر به عنوان مالك مجموعه صبا بايد در بر گزاري بي ينال نقاشي همكاري كند، چرا كه بين دو نهاد فرهنگستان و موزه هيچ رقابت غيرسازنده اي وجود ندارد.
با بروز مشكل ميان برگزار كنندگان بي ينال هاو موزه هنرهاي معاصر از دكتر عليرضا سميع آذر سرپرست موزه در اين باره مي پرسيم، او مي گويد: بنده هم در اين نگراني با جامعه هنرمندان شريكم. به علاوه آنكه به عنوان مسؤول مركز هنرهاي تجسمي مسؤوليت سنگيني را هم در اين رابطه احساس مي كنم. واقعيت اين است كه در چند دهه گذشته صرفنظر از حركتهاي معدودي كه براي معرفي ايران در سطح جهاني شد مهمترين كاري كه مجموعه دولت براي حمايت از هنر و هنرمندان انجام مي داد همين برگزاري بي ينال ها بود كه هم يك فرصت ارزيابي عملكرد هنرمندان و بررسي دستاوردهاي آنها بود و هم امكان تجليل از نو آوري ها و جهش هاي درخشان را فراهم مي كرد.
وي مي افزايد: من فكر مي كنم كه با بلاتكليف بودن برخي از بي ينال ها همين امكان هم در معرض تهديد قرار دارد. ما به سهم خودمان حداكثر تلاش را براي اينكه بي ينال ها در زمان مقرر در مكان شايسته اي برگزار شود به كار خواهيم بست و عجالتاً بهترين اقدام رايزني مستقيم و غير مستقيم با نهادهايي است كه داراي مكانهاي مناسبي براي برپايي بي ينال هستند. در عين حال به طور درازمدت هم وزارت ارشاد مصمم است محلي را به عنوان «مركزملي نمايشگاههاي هنري ايران» كه زمين آن در حد فاصل موزه هنرهاي معاصر و موزه فرش قرار دارد احداث كند.
سميع آذر تأكيد مي كند: طراحي و معماري اين مركز بزودي انجام خواهد شد كه البته اين كار مثل هر پروژه ديگري احتياج به ثبات و ثابت قدمي در عرصه فرهنگ دارد. اما خوشبين هستيم كه مشكل فعلي در سالهاي آتي پايدار نماند.

بي ينال ها، سرگردان به دنبال يك ديوار خالي

نگاهي به مجموعه كارهاي تازه علي فرامرزي با مضمون كوير

نقاش زندگي در كوير هست

كوير
مي روي و سالها كوير را مي بيني، يكدست با خطوطي ساده. آفتاب بر دانه هاي شن مي تابد و رنگ استثنايي «اُخَر» يا زرد كويري را از آن متصاعد مي كند. زيبايي كوير در سادگي آن است. آنچه استادان ذن از كمال و سادگي مي گويند در كوير متجلي است. هيچ خط محكمي تپه را از سطح صاف و يكدست كوير جدا نكرده است، از همه جا كنتراست قوي سايه و روشن ديده مي شود. هيچ رنگي نيست. در كوير حتي علفها هم زرد هستند. همه چيز در يك هماهنگي كامل است. تو گويي خاك در سجده به عظمت خورشيد تنها بازتاباننده درخشش آن شده است و در ميان زمين و آسمان، كوير و آفتاب آبي لاجوردي و سفيد پنبه گونه ابرها وجود دارد. يك تركيب بندي سه گانه رنگي زرد اخر، آبي و سفيد. رنگهاي اصلي حيات در سرزمين صداقت و سادگي، در دل بي رياي كوير.
رنگ ها
رنگ ها نشانه ها با خود دارند. رنگ سبز يعني زندگي. يعني حيات. كوير در كوتاه زماني رنگ سبز به خود مي بيند. درميان سبز خضرائي سبزه هاي تازه شكفته بهاري زردي كوير، اين رنگ فيروزه ايست كه بر تارك گنبد مساجد مي نشيند. گويي باغ زميني را به آسمان هديه مي گويد و ديگر خانه ها، پشت بام هاي گنبدي يا گهواره اي كوير به احترام آبي آسمان خود را همچون دل كوير به رنگ خاك درمي آورند تا فيروزه گنبد مسجد خوش درخشد. در اين ميان سفيدي نور است و سياهي سايه و در كوير است كه گرما از نور است، از سفيدي و آرامش و آسايش از سايه تراوش مي كند، همان طور كه رطوبت آب درون كوزه در طرف سايه وار آن مي تراود. آسمان آبي با زردي آفتاب حيات مي گيرد و زردي خاك كوير با آبي آب در دل قنات هايش زندگي و حاصل پيوند خاك و آب و آسمان، درخت سرسبز است.
نقاش
علي فرامرزي، نقاش و بيننده صداقت كوير است. او سالهاست كه كوير را مي بيند و مي كشد. با طراحي هاي سياه و سفيد آغاز كرد تا بي رنگي كوير را درك كند و سپس به رنگ اصلي كوير زرد اُخَر رسيد و از دل آن مفهوم حيات، نظم و سادگي را دريافت و به خطوط بي پايان و موازي كارهايش رنگ هاي زندگي را بخشيد. فرامرزي حيات درون كوير را با رنگ مايه هاي سرخ و ارغواني ديد. با پاستل، مداد شمعي بر بوم خود حك كرد و به بيننده نشانه هاي حيات پنهان دل كوير را در تركيب بندي جديد از رنگهاي امپرسيونيستي از كوير ارائه داد.
فرامرزي با رنگ و طراحي هاي نقاشي هايش كاشف حيات پنهان كوير است و آن را همچون گرماي كوير سخاوتمندانه به بيننده آثارش تقديم مي كند.
زندگي
اين روزها، روزهاي زندگي براي كوير نيست، زندگي هايي را به دل خود كشانده و زنده هايي را داغدار عزيزانشان كرده است. هنرمند نقاش، هنرمند عاشق مردم مي داند كي و چطور مردم را به زندگي اميدوار كند. كوير هميشه بخشنده زندگي است. اين را خطوط ساده و رنگ يكدست آسمان و زمين كوير مي گويد. اگر ما نمي بينيم باكي نيست. نقاش زندگي در كوير هست. 
سخن نقاش

فكر مي كنم به خاطر گستردگي سوژه كه كوير است و بي نهايت بودن آن، اين تابلوها مي توانند در ابعاد بزرگ به ذات آن فضا نزديكتر باشند؛ همان طور كه كوير ما را دربرمي گيرد، اين آثار نيز ما را بخشي از خودشان بدانند. بخصوص اكنون كه فاجعه زلزله در بم رخ داده، گمان مي كنم فضايي ايجاد شده تا ما به دنيا بگوييم كه طبقه فرهنگي و هنرمندان ما به همه بخشهاي اين سرزمين عشق مي ورزند و نه تنها بخشي را به فراموشي نسپرده اند بلكه سالها عمر برايش صرف كرده اند.

نگاهي به مجموعه كارهاي تازه علي فرامرزي با مضمون كوير

نمايشگاه گروهى در نگارخانه فرامرزى

دوشنبه ۱۲ تير ۱۳۸۵   ۸:۲۸    شماره‌ خبر : 56299  
علی فرامرزی: به واسطه تبليغات، هرگز محتوا و معنويت قرآنی ايجاد نمي‌شود  
  
علی فرامرزی  
گروه هنر: مسوولان ما تنها جشنواره ترتيب مي‌دهند اما فكر نمي‌كنند به واسطه تبليغات، هرگز محتوا و معنويت قرآنی ايجاد نمي‌شود.

«علی فرامرزی» هنرمند معاصر و مدير فروش بزرگ هنری ( اكسپو) درگفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) ضمن بيان اين مطلب گفت: سخن من با مسوولان اين است كه به جای برگزاری اين همه جشنواره قرآنی، دوسالانه های معنوی و...كه تاثيری جز رواج سطحی نگری و شعارزدگی ندارد اجازه دهند، آدم ها در وجود خود احساس نياز به ذات پرودگار را درك كرده و به سوی او گام بردارند .

وی افزود: در آن صورت است كه مفاهيم قرآنی و معنوی از آثارشان بيرون آمده و محتوا شامل معنويت و عرفان و مذهب حقيقي‌ای مي‌شود كه از دل برآمده و لاجرم بردل مي‌نشيند.

بازرس اولين دوره انجمن نقاشان ايران، با بيان اين نكته كه محتوا را نمي‌توان سزارين كرده و به دنيا آورد بلكه بايد دروجود انسان اتفاق بيفتد، اضافه كرد: مسوولان به اين نكته مهم توجه ندارند كه محتوا امری ذاتی است و تنها به واسطه اين ذات الهی ست كه مي‌توان به هنر الهی و به دنبال آن قرآنی رسيد .

استاد طراحی و نقاشی انجمن فرهنگی ايران و ايتاليا ضمن اتنقاد از سطحی نگری و تمايل به فرماليست در هنر دينی، ادامه داد: سطحی نگری در هنر قرآنی به يك نفر، يك گروه و يا حتی يك ارگان برنمي‌گردد. بلكه اين سطحی نگری، امروزه بخشی از فرهنگ رايجی است كه متاسفانه مسوولان در به وجود آوردن آن نقش به سزايی دارند. سطحی نگری ای كه محصول امروز يا ديروز جامعه ما نيست بلكه فرهنگی است كه درطول ساليان متمادی در كشور به وجود آمده و اصلاح آن نيازبه فرهنگ‌سازی گسترده ای داشته اند.

كارشناس«هنر اكسپوی تهران» اضافه كرد: هنر قرآنی، ميوه اعتقاد قلبی انسان هاست وتا زمانی كه در درون هر فرد اتفاق نيفتد، نمی توان آن را با به واسطه سفارش و ابلاغ ودستورالاعمل وحتی برگزاری دوسالانه و جشنواره هنر قرآنی، به تصوير كشيد.

مدير نگارخانه فرامرزی در پايان گفت: درشرايطی كه انسان ها تنها برای فرار از اضطراب و ناامنی به مذهب پناه مي‌آورند، مشخص است كه محتوا به طور كامل شكل نمي‌گيرد و آثار هنر قرآنی كاملا سطحی وشعاری مي‌شود، زيرا به قول معروف :«ازكوزه همان تراود كه در اوست».

علی فرامرزی: به واسطه تبليغات، هرگز محتوا و معنويت قرآنی ايجاد نمي‌شود

http://www.iqna.ir/news_detail.php?ProdID=56299

بچه ها بزرگ ترین نقاشی جهان را با موضوع پیامبر اعظم(ص) ترسیم می کنند 
در آخرین روز مرداد ماه ، پنج هزار کودک و نوجوان ایرانی بزرگترین نقاشی جهان را در تهران با موضوع پیامبر اعظم (ص) خلق می کنند. 
به گزارش خبرگزاری مهر، این نقاشی به طول 5 کیلومتر خواهد بود و در کتاب رکوردها (گینس) ثبت می شود. موضوع آن نیز پیامبر اعظم (ص) است و تلاش نقاشان را 250 دانشجوی هنرهای تجسمی داوری و نظارت می کنند.

علی فرامرزی، نقاش و مدیرگالری فرامرزی ضمن استقبال از این طرح گفت :  باید بین نقاشی کودکان و نوجوانان و نقاشی برای کودکان و نوجوانان تفاوت قائل شویم . چرا که نقاشی برای کودکان اغلب توسط بزرگسالان کشیده می شود.

وی اضافه نمود :  نقاشی کودکان و نوجوانان را باید خود کودکان و نوجوانان با نگاه خودشان بکشند نه اینکه استاد یا دانشجوی نقاشی ایده یا کمپوزیسیون را در اختیار آنها قرار دهد و آنها فقط آن را اجرا کنند.

فرامرزی اعلام کرد:  سال گذشته در پارک فدک شهرک غرب شاهد اجرای طرحی بودم که به نام نقاشی کودکان انجام شد اما در حقیقت طرح ها و ایده های نقاشی ها از سوی بزرگسالان مطرح شده بود و کودکان و نوجوانان فقط آن را اجرا کرده بودند.

وی در ادامه سخنان خود گفت: « ممکن است که نقاشی یک کودک یا نوجوان در قیاس با آثار بزرگسالان چندان زیبا به نظر نرسد اما صادقانه است. این نقاشی به کودک یا نوجوان اعتماد به نفس، شجاعت و جرأت ابراز وجود می دهد. عکس این قضیه به آنها دروغ گفتن را یاد می دهد و اعتماد به نفسشان را هم سلب می کند. به این ترتیب یک عمل فرهنگی درست به ضد خودش تبدیل می شود، تنها به این خاطر که بزرگ ترها می خواهند نشان دهند که کودکانشان چقدر خوب نقاشی می کشند.

وی تصریح کرد:  اگر به رفتارهای کودکان و نوجوانان اطرافمان دقت کنیم خواهیم دید که آنها اغلب سعی می کنند مانند بزرگترها رفتار کنند، چون فکر می کنند رفتار خودشان اشتباه است. به همین دلیل باید در این گونه طرح ها به آنها اعتماد به نفس و جرأت ابراز وجود بخشید. این در حالی است که متأسفانه در اغلب کلاس های آموزشی هنر – به جز کلاس های کانون پرورش فکری که در آنها نگاهی تخصصی حاکم است – ایده نقاشی توسط استاد به کودک و نوجوان تحمیل می شود.

این نقاش ادامه داد: سازماندهی کردن پنج هزارکودک و نوجوان نیزامردشواری است چرا که آنها ازمناطق مختلف شهری داوطلب شده اند و بی تردید با یکدیگر تضادهای فرهنگی دارند. این مسئله اجرای طرح را پیچیده می کند.

علی فرامرزی تاکید نمود: خوبی چنین طرحی این است که عده کثیری کودک و نوجوان در کنار هم قرار می گیرند، با هم ابراز وجود می کنند، با هم تجربه ای را از سر می گذرانند و از همه مهم تر این که روز خوبی را در کنار یکدیگر تجربه می کنند. این می تواند یک آغاز باشد، آغازی برای این که روزهای جمعه کودکان و نوجوانان شهر کنار یکدیگر جمع شوند و نقاشی گروهی بکشند و روز خوبی را بگذرانند.

سیدعلی کاشفی، نویسنده داستان های کودک و نوجوان نیز دراین باره گفت: امکان مشارکت نوجوانان از قومیت ها و حتی مذاهب  مختلف را فراهم کنیم. به گمانم بهتر است که چنین طرحی منحصر به نوجوانان تهرانی نباشد. این طرح می تواند در گستره کشور ایران اجرا شود. همچنین اقلیت های مذهبی نیز می توانند به واسطه این طرح با پیامبر بزرگ اسلام آشنایی بیشتری پیدا کنند.

وی همچنین اظهار داشت: طرح طولانی ترین نقاشی جهان با موضوع پیامبر اسلام، طرح جالبی به نظر می رسد. پیشنهاد می کنم که دست نوجوانان را برای اجرای این طرح باز بگذاریم و خلاقیت آنها را محدود نکنیم. بگذاریم که خودشان ایده بدهند. اگر این نقاشی ها به شکلی آزاد و خلاق توسط نوجوانان کشیده شود، از نظر هنری نیز قابل تامل و بررسی خواهد بود.

کاشفی در پایان سخنان خود گفت: هر فعالیتی که با نیت عرض ارادت به ساحت مقدس پیامبر اکرم (ص) انجام بپذیرد، در خور تقدیر است.

گفتنی است طرح طولانی ترین نقاشی جهان را مرکز آفرینش های هنری نوجوانان شهر، وابسته به مرکز فرهنگی، هنری نوجوانان تهران اجرا می کند.

بچه ها بزرگ ترین نقاشی جهان را ترسیم می کنند

انتقاد دبير حراج هنري تهران به حذف بودجه نيم درصدي خريد آثارهنري 
تهران ، خبرگزاري جمهوري اسلامي ‪۸۵/۰۳/۱۰‬ 
داخلي. فرهنگي. هنري. تجسمي 
"علي فرامرزي" دبير نمايشگاه فروش بزرگ هنري تهران به تصميم كميسيون تلفيق مجلس شوراي اسلامي مبني بر حذف طرح خريد هنري ارگان‌هاي دولتي از محل نيم درصد بودجه عمراني ، انتقاد كرد.

طرح خريد آثار هنري توسط نهادها و ارگان‌هاي دولتي از محل نيم درصد بودجه عمراني كشور ، پيشتر در دستور كار اين نهادها قرار داشت كه به تازگي كميسيون تلفيق مجلس راي به حذف آن داد.

فرامرزي روزچهارشنبه در گفت وگو با خبرنگار گروه فرهنگي ايرنا، يادآور شد: اين طرح با ايجاد بستر اقتصادي مناسب ، موجب بروز حركت و تحول بزرگي در كيفيت هنري كشور مي‌شد و حذف اين طرح به بهانه صرفه‌جويي ، توجيه درستي ندارد.

وي افزود: اگر هنرمندان مايه آبروي كشورند ، قانونگذار بايد حقي براي اعتلاي حرفه و فعاليت آنان قايل شود .

او گفت: اختصاص نيم درصد بودجه عمراني نهادهاي رسمي كشور به خريد آثار هنري در شرايطي كه بودجه مصرفي بسياري از اين ارگان هاچندين برابر رقم اختصاصي است ، هيچ فشاري بر پيكر اقتصادي كشور وارد نمي‌كند.

انتقاد دبير حراج هنري تهران به حذف بودجه نيم درصدي خريد آثارهنري

http://www.irna.ir/fa/news/view/line-8/8503103879145806.htm

faramarzi art gallery

ali faramarzi

painting

art gallery

painter

iranian painter

tehran art expo

ali faramarzi paintings

tehran biennal

gallery

art

ali

faramarzi

iran

iranian

علی فرامرزی

گالری

هنر

هنرمند

فرامرزی

نقاش

نقاشی

گالری نقاشی فرامرزی

گالری هنری

ایرانی

نقاش ایرانی

نقاشی ایرانی

تهران

نمایشگاه

نمایش

علی

,علي فرامرزي, گالري, هنر, هنرمند, فرامرزي, نقاش, نقاشي, گالري نقاشي فرامرزي, گالري هنري, ايراني, نقاش ايراني, نقاشي ايراني, تهران, نمايشگاه, نمايش, علي